Urethrastrictuur (plasbuisvernauwing)

Een urethrastrictuur is een vernauwing in de plasbuis en kan klachten geven van een moeizame slappe straal. Het kan leiden tot slecht leeg plassen en uiteindelijk tot blaasinfecties en/of andere blaasproblemen.

De oorzaak is niet altijd duidelijk. Een urethrastrictuur kan ontstaan na een trauma, soms jaren geleden. De plasbuis raakt b.v. bij een trap in het kruis of een val op de stang van de fiets gekneusd tegen het schaambeen. Het circulaire wondje veranderd in een circulair litteken en dit litteken is nauwer dan de plasbuis zelf. Soms ontstaan ze ook na een endo-urologische operatie zoals een TUR Prostaat. Meestal is het een nauw traject van gemiddeld 0,5 tot 3 cm lengte. Vernauwingen van de hele plasbuis zien we soms ontstaan na een Chlamydia of Gonorrhoe infectie (SOA). Vernauwingen van het eerste deel van de plasbuis en plasbuisuitgang (meatus) is meestal de oorzaak van een ziekte die lichen sclerosus et atrophicans wordt genoemd. Deze ontsteking gaat gepaard met een soort verlitteking en bleek worden van de huid en begint over het algemeen aan de voorhuid.

De keuze van behandeling hangt af van de oorzaak maar ook de plaats in de plasbuis en de lengte van de strictuur. Daarnaast is van belang of het een nieuwe vernauwing (primaire urethrastrictuur) is of een terugkerende vernauwing (recidief urethrastrictuur) na eerdere behandeling. Ook kijken we naar de mate van verlittekening.

Voor de keuze van behandeling zijn enkele diagnostische onderzoeken nodig. Dit zijn urinekweek, uroflowmetrie, urethro-cystoscopie, en een contrastfoto van de plasbuis (retrograad urethrogram).

Het Zaans Medisch Centrum heeft veel ervaring met de behandeling van vooral recidief urethrastricturen. Wij zien veel verwijzingen vanuit de regio en rest van Nederland. Er is veel ervaring met plasbuisreconstructies. Soms gebruiken we hiervoor een reepje mondslijmvlies. Ons succespercentage ligt boven het gemiddelde van 85%.